«Συστατικά που δεν μαγειρεύω στο σπίτι: τι σημαίνει αυτό για μένα»
Υπάρχει μια μικρή, σχεδόν αθόρυβη απόφαση που παίρνω κάθε φορά που ανοίγω το ντουλάπι της κουζίνας μου. Δεν αφορά συνταγές, θερμίδες ή κανόνες. Αφορά επιλογές. Υλικά που δεν μπαίνουν ποτέ στο τηγάνι μου. Όχι επειδή είναι «απαγορευμένα», αλλά επειδή δεν με εκφράζουν. Και αυτό, τελικά, λέει πολλά για το πώς αντιλαμβάνομαι την καθαρή διατροφή — όχι ως τάση, αλλά ως στάση ζωής. Για μένα, καθαρή διατροφή δεν σημαίνει τελειότητα. Σημαίνει συνείδηση. Να ξέρω τι πιάνω με τα χέρια μου, τι μυρίζει η κουζίνα μου όταν μαγειρεύω, τι γεύση μένει στο στόμα μου χωρίς να χρειάζεται να την καλύψω με ένταση ή υπερβολή. Είναι μια σχέση εμπιστοσύνης με τα υλικά, όχι μια λίστα με «πρέπει». Τα υλικά που δεν μαγειρεύω — και γιατί Δεν μαγειρεύω με έτοιμες σάλτσες. Όχι γιατί «απαγορεύονται», αλλά γιατί σχεδόν πάντα καλύπτουν αυτό που δεν έχουν. Πολύ αλάτι, πολύ γλυκύτητα, πολύ ένταση. Όταν δοκιμάζω μια έτοιμη σάλτσα, νιώθω ότι κάποιος άλλος αποφάσισε για μένα πώς πρέπει να είναι η γεύση. Εγώ προτιμώ...